در مجلس دهر سازمستى پست است * نه چنگ به قانون و نه دف بر دست است رندان همه ترك مىپرستى كردند * جز محتسب شهر كه بىمى مست است در سنهء خمس و خمسين كه امير مبارز الدين متوجه تسخير عراق مىشد ، به طلب شاه شجاع فرستاد . آن حضرت لشكريان اطراف از اوغان و جرما و احشام طلب فرمود و در ربيع الاول سنه خمس و خمسين از كرمان بيرون رفت . چون به شهر بابك رسيد ، امراى اوغان و جرما به يك بار روىگردان شدند . شاه شجاع تدارك كار اوغانيان را مؤخر داشت و در قصر زرد با پدر ملحق شد . خبر رسيد كه از لشكريان امير شيخ امير آتيمور كه سرآمد لشكر بود ، به شولستان رفته و با امير غياث الدين منصور كه حاكم نافذ فرمان احشام شول و داماد امير شيخ است اتفاق كرده و داعيهء تسخير شيراز دارند . بنابراين خبر ، شاه شجاع با عساكر خود عازم شولستان شد . چون به ولايت دشمن برسيد از ايشان هيچ اثرى نديد ، تمام مواشى و انعام ايشان در تصرف آورد . امير آتيمور و امير غياث الدين منصور و بسيارى از اعيان دولت امير شيخ به كازرون رفته بودند و از آنجا بنابر مواضعهء متوطنان دروازهء كازرون به خفيه متوجه شيراز شدند . چون برسيدند فى الحال دروازه بگشودند و ايشان را به اندرون بردند و شاه سلطان كه از قبل امير مبارز الدين حاكم شيراز بود ، اعتماد كلى بر آن كرده كه شاه شجاع 59 توجه نموده و لشكريان به خود مشغول بودند 60 هرچند سعى بر دفع اين واقعه نمود ، فائده نداد . به جانب شاه شجاع توجه نمود . چون آن جماعت مملكتى بىمنازع يافتند ، همان زمان محلهء موردستان را كه به دولتخواهى مبارزى موسوم بودند آتش زدند . چنان كه شعلهء آن تا يك فرسخ ظاهر بود و رئيس عمر در بيغوله‌اى پنهان گشت . شاه شجاع چون به خرم دره نزول كرد و خبر آتيمور و غلبهء لشكر شولان بشنيد كه متوجه شيراز شده‌اند به تعجيل از عقب ايشان روانه شد . در آن حال شاه سلطان برسيد و وقوع آن حادثه اخبار كرد . شاه شجاع متوكلا على اللّه به در شهر راند . چون برسيدند و مهابت اين‌حال مشاهده كردند ، بهادران لشكر پاى بازپس نهادند . شاه شجاع يك سواره از دروازهء اصطخر به اندرون شهر راند . اركان دولت چون اين دليرى بديدند به يك بار در شهر ريختند و شمشير در دشمنان نهادند . ناگاه تيرى بر آتيمور آمد و كشته شد و كس ندانست كه آن تير از كجا آمد . لشكر منهزم گشتند و ساير امرا متوارى شدند . شاه شجاع چون دشمنان را مقهور ديد ، روى به